ΜΟΝΗ ΚΕΡΝΙΤΣΑΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΤΙΤΛΟΙ ΑΡΘΡΩΝ

Μονή Κερνίτσης, Μονή Κερνίτσας, Μονή Στερνίτσας, Μονή Τσερνίτσας, Μονή της Παναγίας του Σπηλαίου, Μονή της Παναγίας του "Άξιον Εστί", "το Κούτσουρο της Κερνίτσας", η «Εύρεση», οι «Άγιοι Πάντες», η «Σπηλίτσα», το Μοναστήρι των τρελών, το Μοναστήρι των Αγίων Ταξιαρχών, το μικρό Άγιο Όρος της Αρκαδίας ...
Ένας Φάρος που δεν πρέπει να κλείσει... Πριν δείτε οτιδήποτε διαβάστε το ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΚΕΡΝΙΤΣΑΣ.

ΜΟΝΗ ΚΕΡΝΙΤΣΑΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ

↑ Grab this Headline Animator

Google+ Badge

Μία τετραμελής οικογένεια πρότυπο



Κοντά δύο χιλιάδες χρόνια πριν, όταν οι οπαδοί του ενσαρκωθέντα Θεού, του Χριστού μας, ήταν ακόμα λίγες χιλιάδες, στη Ρώμη, την ξακουστή πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, ζούσε ο στρατηγός Πλακίδας. Δυνατός και γενναίος στρατηλάτης, αγαπητός στον αυτοκράτορα για τα πολεμικά του κατορθώματα, μα πιο αγαπητός σε γνωστούς και φίλους του για τις αρετές του: την τρυφερή, σαν παιδική, καρδιά του, την καταδεκτικότητα, τα ευγενικά φερσίματά του, τις καλοσύνες του με τους φτωχούς.
Ειδωλολάτρης ο Πλακίδας, ζούσε στο όμορφο αρχοντικό του με τη γυναίκα του και τους δυο γιους τους. Πρόσφερε τις θυσίες του στους ψεύτικους θεούς, μα σπλαχνιζόταν κι ελεούσε τους φτωχούς και τους ζητιάνους. Κι είχε φτωχούς πολλούς η Ρώμη.
Μια μέρα έφυγε για το κυνήγι ο αφέντης. Ήταν καιρός τώρα που ησύχαζε από πολέμους κι εκστρατείες. Όμως, πράγμα ασυνήθιστο, γρήγορα ακουστήκανε στης αυλής του, το πλακόστρωτο, τα ποδοβολητά τ΄ αλόγου του. Γύρισε ο αφέντης! Γιατί; Τι του ΄τυχε; Μην αδιαθέτησε ξαφνικά; Μην έπαθε τίποτα το ζώο; Τρέξαν οι δούλοι. Πιάσανε τα χαλινάρια. Πήδηξε γερός, σβέλτος ο στρατηγός. Δεν έβγαλε μιλιά. Ίσια στο σπίτι τράβηξε και κλείστηκε στην κάμαρά του. Δεν τόλμησε κανείς να τον ρωτήσει. Ούτε η γυναίκα ούτε τα παιδιά του…
Πέρασαν ώρες. Βγήκε ο Πλακίδας και τους κάλεσε. Πλησίασε η Τατιανή. Ήρθαν κι οι γιοί του. Πόσην ώρα να σιγοκουβεντιάζανε…
Ήρθε το βράδυ. Στρώσανε τραπέζι οι δούλοι αλλά τ΄ αφεντικά πού μυαλό για φαγοπότι!
Σα νύχτωσε τέσσερις καβαλαραίοι βγαίνουν από τ΄ αρχοντικό του στρατηγού Πλακίδα. Τραβούν από τ΄ απόμερα σοκάκια έξω από την πόλη. Κι εκεί, μες στα σκοτάδια, χώνονται σ΄ ένα φτωχικό καλύβι. Είν΄ όλη η οικογένεια. Ήρθανε στον χριστιανό ιερέα. Πέσαν στα γόνατα κι οι τέσσερις. Ζητήσαν να τους πει για τον Χριστό του.
Σάστισε εκείνος. Τι είχε γίνει;
«Να, το πρωί, σαν βγήκα για κυνήγι», διηγείται ο στρατηγός, «ξεχώρισα μέσα στο σύδεντρο ένα ελάφι. Πλησίασα σιγά-σιγά κι έβαλα με προσοχή στο τόξο μου το βέλος. Το σήκωσα. Κι όπως πήγα να το τεντώσω, νάσου και στρέφει το κεφάλι το ελάφι και με κοιτάζει ήρεμο. Κατάματα! Να, είπα, τώρα δα το βάζει στην τρεχάλα κι άιντε να το φτάσω. Μα εκείνο τίποτε! Ακίνητο! Τεντώνω τότε τη χορδή κι εμείνανε εκεί τα χέρια μου. Ανάμεσα στου ελαφιού τα κέρατα έλαμπε, πιο πολύ κι από τον ήλιο, ένας σταυρός. Με τύφλωνε το φως του. Κι ως εστεκόμουνα ακίνητος, μαγνητισμένος από το όραμα, αντήχησαν γλυκά στ΄ αυτιά μου τούτα τα λόγια: Τι με διώκεις, Πλακίδα; Εγώ είμ΄ ο Χριστός!
Δεν ξέρω πόσο έμεινα εκεί. Ξέρω μονάχα πως σαν γύρισα στο σπίτι, είχα κιόλας αλλάξει μέσα μου. Κατάλαβα πως λάθος ως τα τώρα πίστευα και λάτρευα τα ξόανα, τα μάρμαρα, τις πέτρες. Μίλησα στα παιδιά και στη γυναίκα μου. Κι ήρθαμε εδώ, απ΄ τον Χριστό τον ίδιο οδηγημένοι, να μας μιλήσεις συ, για Κείνον και να μας βαφτίσεις».
Κρυφά γινήκαν όλα. Ευστάθιο λένε τώρα πια τον στρατηγό κι η Τατιανή ονομάστηκε Θεοπίστη. Θεόπιστος κι Αγάπιος τα δυο παιδιά τους.
Τι να τα κάνουν σπίτια κι υπηρέτες κι αξιώματα; Ο ίδιος ο Χριστός, του το φανέρωσε, πως έχει να δοκιμαστεί για τη βαθιά του πίστη, ο Ευστάθιος. Αφήνουνε λοιπόν, όλα τα πλούτη και φτωχικά ντυμένοι, φεύγουνε μακριά.
Κάποιο ποτάμι βρέθηκε στον δρόμο τους. Ήτανε φουσκωμένο, μα έπρεπε να το περάσουν. Δεν είχαν άλλον τρόπο, παρά να μπουν σ΄ ένα βαρκάκι. Σ΄ αυτό το πέρασμα χάθηκαν μεταξύ τους. Τα δυο παιδιά τ΄ αρπάξανε θηρία. Τη Θεοπίστη την είχε κρύψει ο βαρκάρης. Κι ο Ευστάθιος, μόνος του πια, συνέχισε τον δρόμο, τη ζωή του…
Έγινε εργάτης, υπηρέτης, ο πριν πλούσιος κι υπέμενε κάθε κακό που του ερχότανε χωρίς παράπονο. Με προσευχή και γενναιότητα.
Περνάει ο καιρός κι η κοσμοκράτειρα Ρώμη δέχεται επίθεση βαρβαρική. Θυμήθηκε ο αυτοκράτορας τον στρατηγό Πλακίδα, που ξαφνικά είχε χαθεί. Διέταξε να ψάξουνε, λέει, κάθε γωνιά ως να τον βρούνε. Τρομάξανε να τον αναγνωρίσουν, μες στα κουρέλια του, οι άνθρωποι του βασιλιά. Φέρνουνε τον Ευστάθιο στον άρχοντά τους. Εκείνος τον τιμά όπως του αξίζει. Του δίνει αξιώματα και πλούτη και στρατό κι αμέσως ξεκινάει ν΄ ανταμώσει τους βαρβάρους.
Νικάει και πάλι. Κι όπως γυρίζει νικητής, με τον ρωμαϊκό στρατό του, περνάει μέσα από μικρό χωριό. Ένα κρασί, λίγο ζεστό φαΐ στο πανδοχείο είναι ό,τι πρέπει για τον κουρασμένο στρατηλάτη. Κοντά του σταματούν και μερικοί απ΄ τους στρατιώτες του. Να, μια γυναίκα, δούλα ή χωρική, βρίσκεται εκεί, για να τους μαγειρέψει. Με γεμάτα τα κανάτια να τους κεράσει.
Τρικλίζει ο στρατηγός. Τρέμει εκείνη! Μονάχα μια ματιά είν΄ αρκετή. Αναγνωρίζονται. Ναι, είναι η Θεοπίστη! Βάζουν φωνές. Τους τριγυρνάνε οι στρατιώτες. Μα, δες τι γίνεται εκεί! Πάνω στους δυο αγκαλιασμένους πέφτουνε κι άλλοι δυο. Δυο παλικάρια, δύο από τους Ρωμαίους στρατιώτες, που μέρες τους έβλεπε ο Ευστάθιος κι άθελά του, χοροπήδαγε η καρδιά. Κάτι του θύμιζαν… Μα, είχανε περάσει τόσα χρόνια! Και τώρα, να, που κείνοι οι δυο, τους αναγνώρισαν!
Πώς και δεν έσπασε τούτη η καρδιά; Σε μια στιγμή μονάχα βρήκε γυναίκα, βρήκε γιους, που μια φορά, σε μια στιγμή πάλι, τους είχε χάσει. Άρχισαν να δοξάζουν τον Θεό κι όλοι μαζί πήραν τον δρόμο για τη Ρώμη.
Μεγάλη υποδοχή ετοίμασε στον νικητή ο αυτοκράτορας. Κι εκεί, μπρος στο παλάτι, έτοιμοι ήταν οι βωμοί για τις θυσίες. Έπρεπε, λέει, ο στρατηλάτης νικητής να ευχαριστήσει τους θεούς που δώσανε τη νίκη.
Τι λέει εκεί! «Ένας είν΄ ο Θεός!», φωνάζει ο Ευστάθιος και δε θυσιάζει. «Με του Χριστού τη δύναμη νικήσαμε, αυτοκράτορα!»
Οργίζεται εκείνος. «Τέτοια βλαστήμια! Γρήγορα να τους ρίξετε και τους τέσσερις στα λιοντάρια», δίνει διαταγή.
Κι αυτοί το κάναν. Μα τα πεινασμένα τα θεριά, σαν ήμερα σκυλάκια ξαπλώσανε στων Χριστιανών τα πόδια. Δεν το πιστεύει ο ειδωλολάτρης βασιλιάς. Κι ευθύς διατάζει να κλειστούνε σε χάλκινο βόδι μέσα, που θα ΄χει κοκκινίσει από τη φωτιά…
Έτσι τελειώνει των μαρτύρων η ζωή και οι ψυχές πετούν νικήτριες στα φωτεινά του ουρανού παλάτια. Είναι οι ψυχές του Ευσταθίου, της Θεοπίστης και των παιδιών τους Θεόπιστου κι Αγαπίου, που υποδέχεται ο Χριστός στην ατέλειωτη του ουρανού την ευτυχία.
Κοντά δύο χιλιάδες χρόνια πριν, που έγιναν αυτά και πολλοί τότε, είδανε φοβερά Θαύματα, κατά το νικητήριο στεφάνωμα και άλλων Αγίων Μαρτύρων! Και τώρα δύο χιλιάδες χρόνια μετά, πολλοί είναι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας, που εμφανίζονται και με τα Θαύματά Τους, μας θυμίζουν, ότι υπάρχει Ζωή μετά τον θάνατο!
Μην μας κάμει ο χρόνος, να ξεχνάμε τον Ενσαρκωμένο Λόγο του Δημιουργού μας! Την Ανάστασή Του! Την Υπόσχεσή Του! Ούτε ένα λεπτό, ούτε μία ανάσα!
Η Εκκλησία μας, μεταστοιχειώνει, το ψωμί σε Σώμα και το κρασί σε Αίμα Κυρίου και λίγοι το βλέπουνε αυτό, για να μην φοβηθούν οι απροετοίμαστοι. Και το χώμα μετατρέπεται σε άνθρωπο και ο άνθρωπος «κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν» αλλά «καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν» του Τριαδικού Θεού, εν μέσω των Αγίων και Ακατανόητων Μυστηρίων της Εκκλησίας του Κυρίου Ιησού Χριστού και ταπεινών δακρύων του ίδιου του ανθρώπου.
Τότε χύνανε το Αίμα Τους για τον Κύριο! Τώρα αρκούνε τα δάκρυα και ο πνευματικός αγώνας μας, ενάντια στα πάθη μας και του νου μας την αναπηρία, να κατανοήσει και να δοξάσει ότι δεν βλέπει! Ας προετοιμαστούμε ορθόδοξα, να ελπίζουμε, να δούμε και εμείς το Σώμα και Αίμα του Κυρίου μας, που κοινωνούμε!
Ας γίνουμε πρότυπα στα παιδιά μας! Ας αποκτήσουμε τα δικά μας σωστά πρότυπα, σαν γονείς! Ας δούμε το αληθινό νόημα της επίγειας ζωής μας! Ας ζητήσουμε ειλικρινά από τον Άγιο Παράκλητο, τον Κύριο, να μας μάθει!
Γιατί ο Κύριος το είπε: «Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν.»
Ο Κύριος ζει! Και ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός είναι Βίωμα! Πρόγευση Παραδείσου!
Δεν είναι άλλη μία θρησκεία. Μην πλανιέστε! Δεν υπάρχει Θρήσκος άνθρωπος. Υπάρχει Έξυπνος Άνθρωπος!
Ας προσπαθήσουμε να φανούμε Έξυπνοι! Να γίνουμε Άγιοι! Είναι ο σκοπός της Εκκλησίας μας! Της ύπαρξής μας! Δεν είναι κτήριο η Εκκλησία, μήτε χαρτί στο εικόνισμα, οι Άγιοι! Ξεχωρίστε τα επίγεια, από τα Πνευματικά!

ΓΧΝΚ-2014

ΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΨΕΚΑΖΟΥΝ... ΚΑΡΚΙΝΟ.

ΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΨΕΚΑΖΟΥΝ... ΚΑΡΚΙΝΟ.
(ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΦΩΤΟ) - ΠΟΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΝΤΕΧΕΙΣ...

ΑΕΡΟΨΕΚΑΣΜΟΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ (CHEMTRAILS IN TRIPOLI)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Η ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ:

Το να κλέψω το κράτος είναι ΠΑΡΑΝΟΜΟ. Το να με κλέψει είναι ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ! Κόσμος ψάχνει στα σκουπίδια και άλλοι σαν ρομπότ πληρώνουν στα ταμεία χαράτσια, αναδρομικά και αντισυνταγματικά... Προβληματιζόμαστε για τα ιερά αλλά και τα πολιτικά μας... γιατί να θέλουν τόσο πολύ να υπερχρεώσουν την πατρίδα μας και να πουλήσουν τόσο γρήγορα το φυσικό, ανεκμετάλευτο για τόσα χρόνια, πλούτο της...; Γιατί Έλληνες δεν μιλάτε; Που είστε Έλληνες, Χριστιανοί; Πού είναι η Δημοκρατία, το Σύνταγμά σας; Γιατί αφήνετε 300ους "εφιάλτες" να υποθηκεύουν τα όνειρα των παιδιών σας; Όταν η αδικία γίνεται νόμος του κράτους, τότε η ανυπακοή είναι υποχρέωση των πολιτών και η αντίσταση με κάθε μέσο σε οποιονδήποτε καταλύει την χώρα, είναι συνταγματικό δικαίωμα. Οι εθνικοί μειοδότες πρέπει να δικαστούν επί εσχάτη προδοσία. Κάτω η ψευδοκυβέρνηση των πρακτόρων που διαγράφει τους διαφωνούντες βουλευτές, μέσα στον ναό της Δημοκρατίας, γαντζώνεται στην εξουσία και παραδίδει την εδαφική ακεραιότητά μας, άνευ όρων!
Με το Σταυρό στο χέρι δεν πας μπροστά. Πας Ψηλά!!

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ:

ΛΙΓΑ ΑΚΟΜΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ...

Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι᾿ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο. Τὸν δι᾿ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου καὶ παθόντα, καὶ ταφέντα. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός. Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν. Εἰς μίαν, ἁγίαν, καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν. Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.

ΘΗΚΗ ΑΝΤΙΔΩΡΟΥ - ΥΠΕΡΟΧΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΝΟΝΟΥΣ

ΘΗΚΗ ΑΝΤΙΔΩΡΟΥ - ΥΠΕΡΟΧΟ ΔΩΡΟ ΓΙΑ ΝΟΝΟΥΣ
ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΠΟΥ ΚΑΝΑΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ ΣΤΟ ΒΑΦΤΙΣΤΗΡΙ ΜΑΣ ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ... ΣΑΣ ΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ.

GRACIAS ΕΛΛΑΔΑ - ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΔΑΚΡΥΣΕΤΕ…

Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΙ ΠΡΕΣΒΗ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ...

AΝΤΕΧΕΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΣΟΙ ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΟΥΛΕΙΜΑΝ...(ακατάλληλο)

ΕΛΛΗΝΑ ΠΡΙΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΣΥΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ…

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΔΗΛΩΝΕΙ ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ...

H ΘΥΣΙΑ ΜΙΑΣ ΜΑΝΑΣ... Ο ΘΕΟΣ ΘΑ ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ...

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ (ΔΙΑΒΟΛΙΚΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ)

Ι3 ΚΑΙ ΑΠΑΛΑΧΘΕΝΤΕΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΜΑΣ...

3 ΒΙΝΤΕΟ - ΟΛΑ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ

ΑΣΚΗΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ. ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΕΡΦΑΡΙΣΜΑ...

Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗΣ… (ΤΑ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ)

ΜΑΘΕ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΓΙΑΤΙ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ.

Ο σύγχρονος Ελληνικός πόλεμος των ασύμμετρων απειλών σε 30 λεπτά

ΔΩΡΕΑΝ ΒΙΒΛΙΑ ΜΟΝΟ ΕΔΩ:

http://www.scribd.com/collections/3244615/ΒΙΒΛΙΑ-ΤΟΥ-ΚΟΣΜΟΥ-ΜΑΣ

Κατεβάστε δωρεάν υπέροχα βιβλία ή έρευνές μας και από εδώ:

http://www.scribd.com/my_document_collections/3244615